Δήλωση των εκπροσώπων των
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ
Νίκου Γκλαρνέτατζη (6974750410) & Αΐντα Γκικουρία (6975308409)
5/9/’26
Με παρακαταθήκη τις Νίκες του Καλοκαιριού, στον Αγώνα για την ανατροπή της Αντιλαϊκής και Αντιεκπαιδευτικής Πολιτικής και της Κυβέρνησης που την επιβάλλει
Καλή χρονιά… με τη ζωή στα χέρια μας…
Αυτός ήταν ο τίτλος της ανακοίνωσης των Παρεμβάσεων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 2006. Και συνέχιζε…
ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ…
Το σχολείο που αυτοί έφτιαξαν, χωρίζει αντί να ενώνει, απορρίπτει αντί να αποδέχεται, συμμορφώνει αλλά δεν μορφώνει, παπαγαλίζει αλλά δεν δημιουργεί, αγαπά τη ρουτίνα και απεχθάνεται τη φαντασία, είναι φθηνό για τα παιδιά μας αλλά κοστίζει πολύ ακριβά σε μας, είναι ανοιχτό σε κάθε είδους εμπόρους γνώσεων αλλά ερμητικά κλειστό στις παιδικές ανάγκες.
Η κοινωνία που αυτοί έφτιαξαν αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο ως πηγή κέρδους, πηγή ενέργειας μιας χρήσης, τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας ως βάρος, τα όνειρά μας ως εφιάλτες τους.
Σήμερα, Σεπτέμβρης του 2026, τα σχολεία άνοιξαν και οι εκπαιδευτικοί αισθανόμαστε ήδη εξουθενωμένες/οι από αυτά που γνωρίζουμε ότι μας περιμένουν. Με το καλημέρα σας, φάνηκαν όλα από την αδιαλλαξία της Ζαχαράκη στην συνάντηση της με την ΔΟΕ («η αξιολόγηση είναι θέμα αρχής», «τα πειθαρχικά θα συνεχιστούν», «οι αναπληρωτές δεν θα αποκτήσουν ίδια δικαιώματα», «οι συγχωνεύσεις θα συνεχιστούν»), παραδεχόμενη παράλληλα ότι το Υπουργείο δεν στήριξε με κανένα απολύτως μέτρο τους εκπαιδευτικούς επί επτά χρόνια.
Δίπλα στα προβλήματα όμως, που μας περιμένουν, μέσα στο καλοκαίρι μια μεγάλη ανάσα δικαίωσης και νίκης!
Οι αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων που απάλλαξαν συναδέλφισσες/ους για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή, την ακύρωση από τα Διοικητικά Δικαστήρια των καθαιρέσεων διευθυντριών-προϊσταμένων που αρνήθηκαν να αξιολογήσουν και την αθώωση της Χρύσας Χοτζόγλου και την επιστροφή της στο σχολείο μετά από 1,5 χρόνο δυνητικής αργίας. Την αθώωση, ακόμη, από το πειθαρχικό των τριών συναδελφισσών για τη μη δυνατότητα παροχής τηλεκπαίδευσης από το σπίτι τους. Δικαίωση για τους αγώνες όλου του Εκπαιδευτικού Κινήματος: μετά από πέντε χρόνια αγώνων ενάντια στην Αξιολόγηση, τον αυταρχισμό και τις διώξεις, αλλά και απέναντι σε «συνδικαλιστικές Κασσάνδρες», που προμάντευαν την ήττα, αποδείχτηκε ότι «ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται». Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) των 3 αδειών λειτουργίας παραρτημάτων ιδιωτικών/μη κρατικών πανεπιστημίων!!
Αυτές οι αποφάσεις δεν αναδύθηκαν «αυτοφυώς» από κάποια «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» — ήταν αποτέλεσμα σκληρού αγώνα ενάντια σε συκοφάντηση και τρομοκρατία, αλλά και απέναντι σε «συνδικαλιστικές Κασσάνδρες» που προμάντευαν την ήττα. (Την ίδια περίοδο το ΣτΕ έβαζε ταφόπλακα στην επιστροφή του 13ου-14ου μισθού, όσο η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ απαξίωνε τους πραγματικούς συνδικαλιστικούς αγώνες.)
Δεν είναι, όμως, καιρός για εφησυχασμούς. Ο χειμώνας προβλέπεται βαρύς: η Κυβέρνηση παραμένει αδιάλλακτη. Ήδη τα «μαντάτα» είναι δυσοίωνα: νέες κλήσεις σε απολογία για την Απεργία-Αποχή, μόλις 5.200 διορισμοί, πίνακες που βουλιάζουν στο Προσοντολόγιο, το «ξήλωμα» της ειδικής αγωγής, παράλογες αποφάσεις όπως αυτή για τις εκδρομές, σχέδια υπερεξουσιών των διευθυντών εις βάρος του συλλόγου διδασκόντων, καθηλωμένοι μισθοί, απάνθρωπα όρια συνταξιοδότησης και άθλιες συνθήκες στέγασης για τους νεοδιόριστους και με προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης που χρησιμοποιούν την αξιολόγηση για την κατάργηση της μονιμότητας, ιδιωτικοποιούν την τριτοβάθμια και βάζουν συνταγματικό φραγμό σε κάθε διεκδίκηση που συγκρούεται με τη δημοσιονομική σταθερότητα που επιβάλλει κεφάλαιο και ΕΕ. Με όραμα τους το φτηνό, ταξικά κατηγοριοποιημένο ανταγωνιστικό σχολείο της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης, με εργαλείο την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά, με Ωνάσεια, Πρότυπα, Πειραματικά, σχολεία της «αριστείας», με το Εθνικό Απολυτήριο, τη σκληρή εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων, το Διεθνές Απολυτήριο, το πεδίο της εκπαίδευσης γίνεται αφιλόξενο για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, τα οποία προορίζει για την κατάρτιση και την Τεχνική Εκπαίδευση. Ενώ ταυτόχρονα για τους/τις εκπαιδευτικούς έχει επιλεγεί ο ρόλος του απαξιωμένου, άβουλου και φτωχού εκτελεστή οδηγιών (και του «αποδιοπομπαίου τράγου», που θα φορτωθεί όλα τα αδιέξοδα των κυβερνητικών επιλογών στην εκπαίδευση).
Την ίδια στιγμή 12,1 δις καθαρά κέρδη για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο επιχειρήσεις, 7,5 δις υπερκέρδη των τραπεζών, 300 εκατομμύρια ευρώ δώρο στους εφοπλιστές και πάνω από 20 δις ατελείωτο πάρτι απευθείας γαλάζιων αναθέσεων και ιδιωτικοποιήσεων όλων των δημόσιων αγαθών, θηριώδες υπερ-πλεόνασμα 12 δις με 70 δις φορολογική λεηλασία των εργαζομένων, 7 δις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και 3,1 δις για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» από τις δικές μας τσέπες στο ισραηλινό κράτος-δολοφόνο του παλαιστινιακού και λιβανέζικου λαού στην πιο λανθασμένη πλευρά της ιστορίας.
Όμως, εφέτος συνειδητοποιήσαμε δύο πράγματα: ότι οι εξουσίες που μας κυβερνούν δεν είναι ανίκητες, και ότι αγώνες φέρνουν αποτελέσματα όταν έχουν αποφασιστικότητα, μαχητικότητα, συνέχεια με στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Με αυτή την παρακαταθήκη ξεκινάμε τη νέα χρονιά — μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ευνοϊκή για τις διεκδικήσεις των «από κάτω», όπου όμως τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτιούνται με πολύμορφους αγώνες, διάρκεια και μαζικότητα.
Φτάνει πια! Ως εδώ! Να βαδίσουμε τον δρόμο του αγώνα!
Παίρνουμε θέση! ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ! ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Είναι ώρα να αντισταθούμε στις επιλογές που μας ετοιμάζουν. Είναι ώρα να ακουστεί επιτέλους και η δική μας φωνή.
Πρώτο στοίχημα: η μαζική συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις και στους Συλλόγους Διδασκόντων, για αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα δράσης, για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας, για τη συνέχιση του αγώνα ενάντια στην ατομική αξιολόγηση και την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Οι αγώνες είναι δικοί μας — εμείς τους αποφασίζουμε, τους οργανώνουμε, τους υλοποιούμε.
Η κοινωνική απονομιμοποίηση της Κυβέρνησης και η προεκλογική συγκυρία, κόντρα στην αναμονή εκλογικών «σωτήρων», δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες.
Με πολύμορφο, απεργιακό αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές, με συνολικό αγωνιστικό σχέδιο και βάθος ως Παρεμβάσεις ΠΕ με βάση την ομόφωνη απόφαση της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ προτείνουμε στις Συνελεύσεις (3-25/9) 48ωρη προειδοποιητική απεργία από 30 Σεπτέμβρη, με κύκλο Γενικών Συνελεύσεων για την κλιμάκωση και με ολομέλεια προέδρων.
Αγώνα με συγκεντρώσεις, πανελλαδικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις και κινητοποιήσεις. Με κάλεσμα για αγωνιστική ενότητα, και συντονισμού των σωματείων και Ομοσπονδιών που μπαίνουν στη μάχη, και διαδοχικούς κύκλους Γενικών Συνελεύσεων επιβεβαίωσης συνέχισης του αγώνα.
Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, αλλά εμπνεόμενοι από την Ιστορία του Εκπαιδευτικού Κινήματος και σφυρηλατώντας την ενότητά μας μπορούμε να νικήσουμε. Διακυβεύεται μια ζωή που αξίζει να τη ζούμε και η υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου και του δικαιώματος στην Εκπαίδευση. Άλλωστε —παραφράζοντας τον Φρέιρε— εμείς που σε αυτούς τους καιρούς τολμάμε να διδάσκουμε, τολμάμε και να αγωνιζόμαστε!
