Μαρ 172019
 

Καθημερινά πια αντιμετωπίζουμε στα σχολεία μας, όπως και σε όλη την κοινωνία εκδηλώσεις ακροδεξιών, ρατσιστικών και φασιστικών αντιλήψεων. Ειδικά τελευταία τα σχολεία και οι μαθητές μας έχουν μπει στο στόχαστρο εθνικιστικών και ακροδεξιών κύκλων, με ακραίες εκφράσεις την προσπάθεια επιβολής «εθνικιστικών καταλήψεων» στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τον περασμένο Νοέμβρη αλλά και την «απαγόρευση» της εκπαίδευσης των προσφυγόπουλων σε δημοτικά σχολεία. Στο πλαίσιο αυτό δρουν από την εγκληματική Χρυσή Αυγή, φασιστικές ομάδες (π.χ. η νεοναζιστική ΕΣΑ, η ακροδεξιά «Ελληνική Λύση») μέχρι εθνικιστές και ακροδεξιοί παράγοντες μέσα και έξω από τη ΝΔ. Η ΔΑΚΕ Δ.Ε. αρνήθηκε να καταδικάσει τους δολοφόνους του Παύλου Φύσσα, ενίσχυσε τα εθνικιστικά παραληρήματα για το «μακεδονικό και τη Β. Ήπειρο», έχυσε ρατσιστικό δηλητήριο για τα προσφυγόπουλα της Λέσβου. Η ΔΑΚΕ Π.Ε. επιδίωξε να βγάλει ψήφισμα για το μακεδονικό στην 87η Γ.Σ. του Κλάδου αλλά και στο Δ.Σ. της ΔΟΕ ενώ συμμετείχε στα εθνικιστικά συλλαλητήρια που έγιναν τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις.
Όλοι αυτοί προσπαθούν να σπείρουν στη νεολαία ακραίες αλυτρωτικές και εθνικιστικές αντιλήψεις, επιδιώκοντας την υποταγή της μπροστά στην πολιτική και οικονομική κρίση που δείχνει το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Γι αυτό αντί για την ανάγκη η νέα γενιά να παλέψει μαζί με όλους τους εργαζόμενους για μια αξιοβίωτη ζωή, καλλιεργούν την αλληλοσφαγή μεταξύ των φτωχών. Αντί για την προώθηση των ιδεών για τη φιλία και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, για τη συνεργασία ενάντια στα γεράκια του ιμπεριαλισμού, του ΝΑΤΟ και των μεγάλων πολυεθνικών μονοπωλίων, καλλιεργούν το μίσος και τον πόλεμο. Το πρόσφορο έδαφος για όλα αυτά το διαμορφώνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με όλους τους κάθε φορά συνοδοιπορούντες. Είναι το έδαφος της λιτότητας και της φτώχειας, της αντιπροσφυγικής πολιτικής, των «αιώνιων μνημονίων» του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και της προτεραιότητας των καπιταλιστικών κερδών πάνω στις ζωές των ανθρώπων. Είναι το παραμύθι μιας δήθεν «ισχυρής Ελλάδας», σημαιοφόρου των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή που δένει τη χώρα στο άρμα του πολέμου. Εκείνο που αποθρασύνει την ακροδεξιά είναι ότι τα μέτρα που κουρελιάζουν τα όνειρα και το μέλλον της νεολαίας και της στερούν ελπίδα, προσδοκίες και ιδανικά υλοποιούνται από μια κυβέρνηση που μιλάει στο όνομα της «Αριστεράς». Όσο φθείρεται η ιδέα του κοινωνικού αντίπαλου δέους των αγώνων και της μαχόμενης Αριστεράς, ο φόβος της περιθωριοποίησης θρέφει τις φασιστικές, ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις. Σε ένα κόσμο που δεν τους χωράει όλους, μικροαστικά στρώματα και ξεπεσμένοι ευημερούντες αγκαλιάζουν ένα εφιάλτη, αφού δεν πείστηκαν ότι δεν υπάρχει «ελπίδα», αρκεί οι χαμένοι να είναι οι «άλλοι», οι «ξένοι» και οι «αδύναμοι». Εκεί στοχεύει η υπεράσπιση των κοινωνικών ανισοτήτων από το φασισμό, του ψεκασμένου ανορθολογισμού, του θρησκευτικού φανατισμού και της εθνικιστικής τύφλωσης που δικαιώνουν το κοινωνικό παρόν.
Είναι χρέος του κόσμου της εκπαίδευσης προς το μέλλον, να παρέμβει μέσα κι έξω από την τάξη. Να υπερασπιστεί τη νέα γενιά από το δηλητήριο του εθνικισμού, του φασισμού, των ακροδεξιών αντιλήψεων. Να υπερασπιστεί τη ζωή, την απαίτηση για μόρφωση, δουλειά, ελευθερία και ειρήνη. Την ανάγκη ο κόσμος της δουλειάς, Έλληνες και ξένοι, να σταθούμε ενωμένοι απέναντι στην κρίση και την εκμετάλλευση, να πούμε όχι στον εμφύλιο των φτωχών. Είναι ώρα για πρωτοβουλίες των σωματείων μας και του εκπαιδευτικού κινήματος για πραγματικούς αγώνες για τα μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα της νέας γενιάς, για μια εκπαίδευση απελευθερωμένη από δεσμά του σκοταδισμού και του κέρδους.

Sorry, the comment form is closed at this time.