Μαΐ 082011
 

Για τα έργα και τις ημέρες του οπορτουνισμού στην εκπαίδευση

Μια απάντηση στη συναγωνίστρια Θ. Δρυμάλα

του Πέτρου Μενδώνη

 

Δεν ξέρω αν η εκπαιδευτική αριστερά (σε όλες της τις εκδοχές) θα  καταφέρει τελικά να φανεί χρήσιμη στον κόσμο της ζωντανής εκπαίδευσης και στο λαό. Η κρίση  αμφισβητεί τόσα πολλά και τόσο σημαντικά, που η μοίρα της εκπαιδευτικής αριστεράς αποτελεί μάλλον δευτερεύον ζήτημα για τους εκπαιδευτικούς της πράξης, τους εργαζόμενους και τους άνεργους. Παρόλα αυτά το άρθρο της συναδέλφισσας και συναγωνίστριας Δρυμάλα (στο Ριζοσπάστη της 3ης Μαΐου  2011) με υποχρεώνει να υπενθυμίσω το αυτονόητο: η αριστερά δεν μπορεί να είναι χρήσιμη όταν «φτιάχνεται» με ψέματα, παραποιήσεις και μισές αλήθειες[1]. Δεν μπορεί εν όψει εκλογών για τα συνέδρια των εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών να εξευτελίζουμε την (θεμιτή και αναγκαία) αντιπαράθεση των αριστερών εκπαιδευτικών παρατάξεων κατασκευάζοντας εχθρούς στα μέτρα μας και εξουθενώνοντας τους στη συνέχεια. Οι πλαστοί εχθροί δεν βοηθούν στο βάθεμα της σκέψης και στην αναμέτρηση με τα υπαρκτά προβλήματα και τις δικές μας αδυναμίες. Η διάθεση εκμηδενισμού όποιου δεν ταυτίζεται με μας, μαρτυρά εγωισμό και μικρότητα απαράδεκτα αταίριαστη στους μεγάλους, ωραίους  και δίκαιους σκοπούς μας.

Θέλω να ελπίζω ότι η αντιπαράθεση στους συλλόγους και στις συνελεύσεις θα υπερβεί τις απογοητευτικές αστοχίες του συγκεκριμένου κειμένου. Παραμυθιάζομαι;

 


[1] Μερικά πρόχειρα παραδείγματα: α. δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η μομφή ότι η εισήγηση για την Ευέλικτη Ζώνη στα Γιάννενα αντιμετώπισε ως «πραγματική ευκαιρία» την Ευέλικτη Ζώνη (βλ. http://www.paremvasis.gr/po/index.html#4),  β. δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας στη μομφή που θέλει τις Παρεμβάσεις να απορρίπτουν την αξιολόγηση αποκλειστικά για λόγους αυταρχισμού στο όνομα της παιδαγωγικής ελευθερίας (βλ. http://www.e-proodos.gr/04/100427.doc για να περιοριστούμε στο κείμενο που παραθέτει η συναγωνίστρια Δρυμάλα), γ. δεν μπορείς να κατηγορείς τις Παρεμβάσεις για «κοινωνικό εταιρισμό» επειδή  είπαν ότι πρέπει να γίνει έρευνα για τα 800 δημοτικά σχολεία. Τόσο επειδή οι Παρεμβάσεις διαφώνησαν με την έρευνα που αποφάσισε και πραγματοποιεί το ΙΠΕΜ ΔΟΕ (βλ. http://www.alfavita.gr/artro.php?id=29197) , όσο και (κυρίως) γιατί ο κοινωνικός εταιρισμός δεν έχει καμία σχέση με την ύπαρξη ερευνητικής δραστηριότητας ενός σωματείου, αν και μπορεί να έχει σχέση με το περιεχόμενο της δραστηριότητας αυτής, δ. δεν μπορείς να κατηγορείς τις Παρεμβάσεις ότι υποστήριξαν την ουσία των νέων βιβλίων, ακόμη κι αν αντιστρέφοντας την πραγματικότητα (για να ταιριάξει στις θεωρητικές σου κατασκευές) αναγορεύσεις σε ουσία των νέων βιβλίων την προώθηση της διαφοροποίησης και το σπάσιμο του ενιαίου χαρακτήρα του δημοτικού σχολείου, ταυτίζοντας τα με την παιδαγωγική αυτονομία. Τόσο οι ειδικές όσο και οι γενικότερες κριτικές τοποθετήσεις των Παρεμβάσεων στο ζήτημα των βιβλίων αλλού επικεντρώνουν: στην αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων στις σχολικές επιδόσεις και στην αναπαραγωγή των κυρίαρχων ιδεών (βλ.  μεταξύ άλλων Χρ. Κάτσικας και Κ. Θεριανός (επιμ.) Νέα Αναλυτικά Προγράμματα και βιβλία στο σχολείο, εκδ. Gutenberg, 2007 και http://www.alfavita.gr/fakeloi/fakel200702019d.php )

Sorry, the comment form is closed at this time.